Vroeger kreeg ik het vaak te horen, wat kijk je intens, je blik is zo doordringend.
Ik leerde dat het niet sociaal gewenst was om mensen lang aan te kijken, dus ik nam bewust pauzes.
Nu kijk ik iemand aan zolang als dat zo voelt, want mijn ogen verbinden zich met het universum dat zich afspeelt in jouw ogen.
Ik ben niet goed in small-talk, of in sociaal gewenste gesprekken. Ik ga aan van authenticiteit en diepe zelfexpressie.
Ik ben er voor wie klaar is voor diepgang, om aanwezig te zijn in wat zich in jou ontvouwt.
Als iets bij jou aangaat, stuur me een bericht 🙏
Wat heeft jouw voorkeur me? Diepe gesprekken of luchtig?
