In mijn poll van gisteren koos de helft de overtuiging “Ik ben niet goed genoeg” en “Ik ben het niet waard om van te houden” stond op nummer twee.
De overtuigingen die ik noemde in mijn poll waren:
– Ik ben niet goed genoeg
– Ik mag er niet zijn / ik hoor er niet bij
– Ik ben het niet waard om van te houden
– Ik ben niet veilig
Deze vier overtuigingen zijn allemaal vertakkingen van hetzelfde, het gevoel afgescheiden te zijn van wie je werkelijk bent, iets dat diep verankerd is in veel mensen.
Werken met deze overtuigingen voelt als lagen afpellen, onder elke laag zit weer iets nieuws te ontdekken.
Voor wie net begint, weet dat je steeds kleine stukjes terugvindt van wat altijd al van jou was.
Voor wie al langer onderweg is, je weet dat elke laag weer nieuwe kleuren laat zien.
En misschien is dat wel het bijzondere aan innerlijk werk, het heeft geen eindpunt.
Waar je ook bent op je pad, er is altijd weer een volgende laag om te ontmoeten.
Soms is dat een nieuwe poort die opengaat, soms is het een drempel waar je eerst overheen mag.
Zo merk ik het zelf ook.
Dat er momenten zijn waarop ik subtiel voel dat er iets in beweging is, maar ik het nog niet kan duiden.
Waarbij ik voel dat er meer is, maar ik er nog niet bij kan.
Soms opent er een nieuw landschap, soms loop je even door mist.
En dat hoort bij het pad.
Ondanks dat ik het niet altijd begrijp, wel aanwezig en open te blijven.
Het pad ontvouwt zich terwijl ik stappen zet, zonder dat ik altijd weet waar het naartoe leidt.
Herken jij dat je soms voelt dat er meer is, maar het nog niet kunt duiden?
En als je voelt dat je hierin niet alleen wilt zoeken,
maar samen wilt ontdekken wat die volgende laag voor jou is…
Dat is het werk dat ik doe in mijn begeleiding.
Ik loop een stukje met je mee, zodat jij niet alleen herkent wat je belemmert, maar ook de vrijheid ervaart die er altijd al onder lag.
