Wist je dat…
1. Ik als kind ‘s avonds lang kon nadenken over vragen als: “Wat gebeurt er als je dood gaat? Waar komen we vandaan? Waarom ben ik op aarde?” En die vragen blijven mooi.
2. Ik als kind voelde dat ik sterk moest zijn zodat mijn ouders zich geen zorgen zouden maken.
Ik vind het daardoor nog steeds lastig om hulp te vragen. Ik doe het tegenwoordig wel, maar niet zonder innerlijk proces.
3. Door nieuwe mensen vaak verward word voor een extravert. Ik kan uitbundig zijn, springen, dansen en huppelen.
Ik kan genieten van een diepgaand gesprek, maar opladen doe ik alleen, met een boek, een kaarsje, schrijven.
Ik ben van nature meer naar binnen gericht. Ik geniet van mijn eigen ruimte, mijn binnenwereld, de stilte.
In alleen zijn stroomt mijn energie terug en daar ontstaat alles wat ik met anderen deel.
Mijn dochter zei laatst: “Die verwarring komt doordat jij een kluizenaar bent met extraverte skills.” En dat klopt eigenlijk wel.
4. Ik al jaren geen alcohol drink, cafeïne mijd en bepaalde voeding laat staan, vanuit een steeds heldere afstemming met mijn lichaam.
Ik blijf open en nieuwsgierig naar wat mijn lichaam vraagt en dit blijft ook veranderen.
5. Ik jaren geleden ontdekte dat ik een conceptueel denker ben.
Dat verklaarde waarom ik niet kan leren door herhaling, maar wanneer ik vanuit het beeld mag denken dat ik voor me zie. Soms is dat heel mooi en soms overweldigend.
Dit zijn allemaal beschrijvingen van versies van mij. En toch zijn deze woorden niet genoeg.
Want zo maakt elk ander ook een versie van mij. Al die versies bestaan, maar eigenlijk doet het er niet toe.
Mijn identiteit is geen vaststaand verhaal, maar iets dat in beweging is.
Want zodra je jezelf vastzet in een verhaal, ‘zo ben ik nu eenmaal’, beperk je de stroom van het leven.
Terwijl er zoveel meer mogelijkheden zijn die naar je toe willen komen, als je ze de ruimte geeft.
En dat is vrijheid voor mij.
Wie ben ik, niet goed te beschrijven, misschien wel voelbaar…
Wie ben jij? En wat in jou ziet dat?
