Mama, ben jij vreemd gegaan?
Een vraag die mijn dochters stelden toen ze wat ouder werden.
Ik vroeg ze wat ze onder vreemdgaan verstaan. De jongste zei: “kussen”. De middelste zei: “wanneer je niet meer trouw bent in je hart”. De oudste zei: “als je iemand anders leuk vindt”.
Ja, zei ik.
Ik was fysiek (nog) niet vreemdgegaan, maar ik stuurde wel appjes die intiem waren en niet pasten binnen mijn huwelijk.
Ik weet niet hoe dit verder zou zijn gegaan. Op het moment dat ik het bespreekbaar maakte liep het gelijk heel hoog op.
Het liet zien hoe groot mijn innerlijke worsteling was en hoe weinig trouw ik nog was aan mezelf.
In 2019 kwam mijn tweelingziel op mijn pad.
Wie dit kent weet hoe intens en ontregelend het is. Voor wie het niet heeft meegemaakt, lijkt het vaak vaag of ongrijpbaar. Het laat zich begrijpen door het te ervaren.
Hij liet me voelen waar ik nog niet vrij was. Hoe meer ik liefde zocht bij hem, hoe afstandelijker hij werd. Hij spiegelde waar ik liefde zocht buiten mezelf. Mijn hart opende en hij nam afstand.
Ik begreep de dynamiek niet en belandde in een ‘donkere nacht van de ziel’. Een periode van verdwalen in mezelf. Obsessieve gedachten die raasden en niet ophielden.
Het was het begin van het afbreken van vele lagen conditionering. Ik leerde mijn aandacht terug te halen naar mezelf en de dynamiek viel uiteen, als overgave aan wat losliet omdat het doorzien werd.
Zo begon mijn pad van bewuster zijn, niet voor hem, maar richting mezelf.
Wat ik ook heb ervaren is dat er vanuit de spirituele markt op ingespeeld wordt door de verslaving aan de ander te verwarren met liefde.
Een romantisch verhaal waar de ‘twin flame journey’ gepresenteerd wordt als een spiritueel liefdesdrama met een vast script van pijn, loslaten, wachten, hoop houden, en als je het ‘goed genoeg’ doet, uiteindelijk samenzijn.
Wat je verleidt om te blijven kijken naar de ander, in plaats van naar binnen. En dat is juist niet de bedoeling.
Elke zielstrigger is een uitnodiging tot ontwaken. Ze kan komen in de vorm van verlangen of pijn, liefde, verlies of ziekte en vaak als een combinatie daarvan.
De vorm van de zielstrigger doet er eigenlijk niet toe.
In het geval van de tweelingziel denkt de mind dat het gaat om de ander, omdat de mind niet in staat is buiten zichzelf te kijken.
Als je durft te voelen en eerlijk te kijken naar wat er in jou geraakt wordt, in plaats van je te verliezen in de ander, ontstaat er ruimte voor dat wat werkelijk voor jou bedoeld is. Dit ontvouwt zich wanneer je je aandacht terugbrengt naar jezelf.
