De laatste tijd word ik me steeds bewuster in mijn dromen.
Het voelt als oude programma’s die nog even draaien.
Ergens in de droom besef ik dan, dit is een oud script.
Wat ik overdag bewust oefen, gebeurt nu ook ’s nachts.
In dromen is er geen vertraging zoals overdag, geen tijd tussen intentie en manifestatie.
Bewustzijn schept direct.
Zodra ik angst doorzie, verandert de droom meteen. Ik was op een plek waar ik binnenkort heen ga.
We zijn met een klein groepje, maar in de droom was er een zaal vol vrouwen.
Iedereen praatte, iedereen werd gezien, behalve ik.
Ik voelde mezelf terugvallen in het oude patroon van niet durven vragen, en ik liep de ruimte uit zonder iets te zeggen.
Ik besefte dat het een droom was, en vervolgens hoorde ik, alsof het door mijn zijn heen galmde, ‘ik leer door te vragen’.
Ik liep terug de ruimte in en voelde voldoening.
En op dat moment zag ik mezelf.
Alsof er twee lagen van bewustzijn samenvielen.
Ik nam waar dat ik aan het leren was in mijn dromen.
Daarna kwam een ander beeld dat ik goed ken.
Ik droomde dat mijn vriend me niet meer wilde zien.
Maar dit heb ik al zo vaak gedroomd dat ik, zelfs in de droom, besefte dat het oud was.
Een gedachte kwam ‘oh dit, ik droom weer’.
Later die nacht was er nog een droom.
Ik probeerde te praten, maar er kwam geen geluid uit mijn mond.
Ik zag mijn dochter op de gang, ze liep langs mijn kamer en ik probeerde haar te roepen, maar het lukte niet.
Ze kwam mijn kamer binnen.
We hadden geen gesprek in woorden, maar ze begreep me.
Er kwam een help-schreeuw uit mijn keel die me wakker maakte.
De eerste gedachte die kwam was, hoe vaak ik in mijn leven heb gezwegen waar ik eigenlijk wilde spreken.
Om confrontatie te vermijden, afwijzing te vermijden, of omdat gezien worden te kwetsbaar voelde.
Soms laten dromen niet zien wat er mis is, maar wat bevrijd is.
Dromen zijn velden waarin je kunt zien voorbij wat je overdag waarneemt.
Wakker worden betekent niet dat de droom verdwijnt, maar dat jij er niet meer in verdwijnt.
Wanneer je niet meer reageert vanuit angst, maar observeert vanuit aanwezigheid, verschuift het script.
De droom herschrijft zichzelf.
Net als het leven.
