Mijn buurman overleed vorig jaar.
Type kluizenaar, nog meer dan ik 😉 maar we hadden een bijzondere band.
Jaren geleden, in een periode waarin ik mijn licht kwijt was, gaf hij me een boek cadeau.
Zonder dat hij wist waar ik zat, zonder dat hij me kende.
Het boek ‘Christina, Tweeling als licht geboren’ was voor mij een opening naar het pad dat ik bewandel.
Na zijn overlijden leerde ik zijn familie kennen, die hij wat op afstand hield.
Ik liet hen brieven lezen die ik van hem kreeg met kerst of de verjaardag van mijn dochters.
Handgeschreven, vaak 2 kantjes.
Vol wijsheid, wensen en alledaagse dingen die hij bijzonder vond.
Ik vertelde over onze gesprekken, de cadeaus die hij bracht en wat hem bezighield.
Zijn familie was geraakt.
En ik ook, door hun reacties.
Zeven lieve 70+ mensen aan mijn keukentafel met een traan en een lach.
In de weken erna volgden meer cadeaus.
Ik was nooit bij mijn buurman in huis geweest en wat ik niet wist was dat hij een grote verzameling spirituele boeken had.
Van Eckhart Tolle tot Krishnamurti, Thich Nhat Hanh tot Een Cursus in Wonderen.
En nog veel meer over ayurveda, gidsen, aura’s, intuïtieve ontwikkeling.
Ze gaven ze cadeau aan mij.
Vele stonden al op mijn wenslijst.
Nu waren ze er zomaar.
De volgende missie van zijn familie was het vinden van de juiste nieuwe bewoners.
Niet op basis van het hoogste bod, maar wat passend voelde.
Ze zeiden dat ze kozen wat bij mij en mijn meiden paste.
Ik was ontroerd.
Deze ‘vreemden’ die niet vreemd voelden deden zoveel.
En ergens voelde het ook niet vreemd en was het alsof we elkaar al kenden.
Dit is geen toeval.
Dit is synchroniciteit.
Een aanmoediging dat je op het juiste pad bent.
De stille taal van het universum die zich laat horen als we stil genoeg zijn om te luisteren.
En misschien zijn wij het universum, in tijdelijke vorm.
Een golf die even vergat dat ze de oceaan is.
Tot iets of iemand je herinnert.
En dan voel je het weer, wie je werkelijk bent.
Altijd al was, en altijd zal zijn.
