Na mijn scheiding zocht ik hem weer op.
Het voelde onwennig. Alleen op pad, alleen op de boot. Ik was het niet meer gewend dingen alleen te doen.
Maar de stem van mijn intuïtie vertelde me naar het waddeneiland te gaan. En dan gewoon naar hem toe te fietsen. Als het zo moest zijn zou hij er zijn.
De man die me nooit overspoelde met woorden, maar me veilig liet voelen.
Ik kwam bij hem werken in mijn late tienerjaren. Vanaf dag 1 voelde ik me welkom en maakte het goed wat ik had meegemaakt.
Want ik had eerder als serveerster gewerkt, maar het was niet veilig, in alle opzichten.
Ik gaf dit voorzichtig aan en werd niet serieus genomen.
Alleen door de vrouw achterin de keuken, die ook niets durfde te zeggen, maar ook zag dat het over grenzen ging.
En op een dag vroegen ze me ergens anders te komen, want daar was een baan met meer geld.
Ik zag de deur naar een andere wereld en ik ben heel hard weggerend. Er kwam een cocktail van angst en woede omhoog die nog lang nawerkte. En twijfel, had ik dit op me afgeroepen?
Een tijd later kwam ik terecht bij mijn baan op het waddeneiland.
Deze lieve man had zelf geen kinderen, maar zijn personeel behandelde hij als familie.
Hij zorgde voor eten, privacy, een schoon bed, en de fooi was helemaal voor ons.
Hij was niet heel complimenteus in woorden, maar zijn aanwezigheid was oprecht.
Vijf jaar mooie zomers mocht ik voor hem werken. Waarin ik een vleugje van stilte en verwondering mocht opdoen.
Van mijn fooien kocht ik boeken met inspirerende quotes, in het lokale boekwinkeltje. Die ik las terwijl ik Enya luisterde, in mijn eentje, maar zo verbonden.
Het was mijn toevluchtsoord toen het uitging met mijn eerste serieuze relatie.
En na mijn scheiding ging ik weer naar hem toe. Met de intentie om hem te bedanken dat hij zo’n fijne werkgever was geweest.
Toen ik tegenover hem zat en vertelde wat hij had betekend voor mijn gevoel van veiligheid werd hij stil.
Hij keek me aan en wist niet goed wat hij moest zeggen, maar ik zag het in zijn ogen.
De cirkel was rond die dag.
Dankjewel aan de veilige stille mannen zonder woorden maar met een warm hart.
