De energie van de Lions Gate wordt vaak omschreven als krachtig en activerend en een portaal voor manifestatie.
In de aanloop ernaar toe voel ik de afgelopen week een diepe vermoeidheid.
Ik ben op vakantie in een prachtig land, met mooie heuvels, krachtplekken en leylijnen, kabbelende beekjes en dramatische kusten.
Alles nodigt uit om erop uit te gaan.
Maar mijn lichaam ging in de weerstand en gisteren vroeg het een rustdag.
Ik heb ernaar geluisterd, omdat ik voel dat dit ook een vorm van manifesteren is, de vorm die begint met overgave.
Vanochtend zat ik in meditatie en het volgende kwam door.
Energie volgt intentie, en hoe magisch is het om te vertrouwen op de intentie van je ziel.
Dat mijn mind mag toekijken, maar niet hoeft te bepalen wat er wel en niet mag ontstaan.
Het zal zich vanzelf ontvouwen, als ik uit de weg ga.
Wat door mij heen zal stromen zal komen, als ik het durf toe te laten.
En dat toelaten betekent ook te vertrouwen op dat wat ik nog niet kan zien.
Mijn mind heeft allerlei wensen en verlangens, maar als ik een laag dieper ga vind ik hoe ik me wil voelen.
En dat volgen is het vertrouwen van mijn ziel. Mijn ziel kan om de hoek kijken.
Mijn ziel weet wat zich nog mag ontvouwen, wat energetisch al bestaat en me vol vertrouwen aanmoedigt tot ik ermee uitgelijnd ben.
Wat wacht om herinnerd te worden, zodat het vorm mag krijgen.
Zodra ik voel hoe ik me wil voelen, begint het veld zich te herschikken.
Ik vertrouw erop dat het zich ontvouwt wanneer ik loslaat wat ik dacht te moeten doen en me afstem op hoe ik me wil voelen.
Manifesteren gaat voor mij niet over het sturen vanuit mijn mind, maar over toelaten wat zich aandient, wanneer ik mezelf niet langer in de weg sta.
Als ik dat toelaat, dan manifesteert het veel breder en dieper dan mijn mind had kunnen bedenken.
Niet binnen de lijnen van mijn verlangens, maar in de ruimte van alles wat mogelijk is voor mij.
Als je deze dagen ook moe bent, misschien is dit het moment waarop je aan het ontvangen bent.
