Soms is het leven gewoon:
Dansen met passievruchten als sambaballen en een grote zwarte vlieg die voorbij vliegt.
Ook al kun je het niet helemaal duiden, ergens voelt het als precies waar je moet zijn.
De afgelopen dagen voelde ik iets zwaars om me heen.
Alsof iets ouds me nog vasthield.
Iets dat me ooit bescherming gaf, maar nu niet meer bij me past.
Mijn hoofd wilde begrijpen en oplossen.
Mijn lijf zei, nee voel maar gewoon.
En eerlijk gezegd vind ik dat soms het lastigst.
Want tussen het oude loslaten en het nieuwe nog niet kunnen zien, wil iets in mij toch grip.
Ik voel het haarfijn aan bij anderen, maar bij mezelf heb ik het geduld vaak niet.
Maar nu liet ik mezelf in deze tussenfase zijn.
En het is wonderlijk want juist in de overgave kwamen de tekens en wijze raad die mij verder hielpen.
En toen ik video voor deze reel opnam, vloog er een grote zwarte vlieg dwars door het beeld.
Terwijl ik stond te dansen met passievruchten als sambaballen.
En ik moest lachen.
Omdat het niet perfect is maar als je meebeweegt met het moment ontvouwt het zich vanzelf verder.
Herkenbaar?
