Mijn populairste onwaarheden zijn “ik ben niet goed genoeg” en “ik mag er niet zijn”.
Die zwermen dan in de onderstroom van mijn gedachten en bepalen hoe ik denk en hoe ik me voel.
Het maakt dat mijn gedachtenstroom troebel water krijgt.
Tot ik weer herinner wat ik jaren geleden leerde door ervaring.
Gedachten komen niet uit mij.
Ze komen uit een collectief veld, een gedeelde bibliotheek van herinneringen, ideeën en beelden.
Ze voelen persoonlijk omdat mijn brein ze verpakt in mijn eigen stem, emoties en context, net als een algoritme dat mij precies die video’s of advertenties voorschotelt die passen bij mijn eerdere aandacht.
Maar waar ze vandaan komen is niet van mij persoonlijk.
Mijn persoonlijke geschiedenis, overtuigingen en gewoonten werken als filters.
En het is alsof mijn brein liever de snelweg neemt die ik al duizenden keren gereden heb, in plaats van een nieuw pad te verkennen.
Terwijl die nog niet belopen kronkelpaadjes naast de snelweg toch veel mooiere uitzichten hebben, vlinderstruiken, bloemetjes en veel meer rust.
Maar oude patronen voelen, net als die snelweg, vertrouwd.
En dat maakt ze niet verkeerd.
Elke gedachte, elk gevoel dat erbij hoort, is een uitnodiging om te zien wat er in mij leeft.
Soms brengt het helderheid, soms alleen het besef dat ik me weer heb laten meeslepen.
Maar zelfs dat is waardevol, want het wijst me de weg terug naar mezelf.
En dan, in een moment van diepe aanwezigheid, in de natuur, tijdens meditatie, een ontmoeting, of zomaar, doorzie ik het ineens.
En het verhaal in mijn hoofd valt weg.
Dan herinner ik weer, ik ben niet mijn gedachten, ik ben het bewustzijn dat ze waarneemt.
Het vraagt om dagelijkse toewijding om af en toe in die waarnemende staat te mogen zijn.
Want het is zo makkelijk om weer te versmelten met de uitzending van gedachten.
Daarom geef ik daar dagelijks bewust aandacht aan.
En hoe vaker ik het doe, hoe sneller ik terugkeer naar dat kabbelende heldere water waar gedachten gewoon voorbijdrijven en ik zelf weer vrij ben.
Welke gedachte voelt als ‘van jou’, maar is misschien helemaal niet van jou?
