Je hoeft niet elke dag te shinen, licht en liefde te ademen alsof je een engel op doorreis bent.
Je mag boos zijn, verdrietig en verward.
Dat is menselijk.
En boosheid is een poort.
Een levend vuur dat wil laten zien waar je jezelf nog klein houdt.
Een deur die rammelt omdat iets gezien wil worden.
En als je het negeert gaat het steeds harder bonzen.
En soms schuurt dat.
Maar het is niet je boosheid die groei en verbinding tegengaat, het is je veroordeling erover.
Wanneer je denkt dat boosheid niet past bij een spiritueel pad, weet dan dat dit het spiritueel ego is dat spreekt.
Want het licht dat alles overschreeuwt is geen licht, het is een filter.
Het licht dat in het donker blijft staan, dat is licht.
Laat de filters los.
Laat de oordelen zakken.
Laat jezelf toe zoals je bent, niet alleen in het licht, maar ook in het donker.
Spiritualiteit is geen ontsnapping.
Het is een uitnodiging, van jouw spirit, jouw ziel, om aanwezig te zijn.
Echt te zijn, hier te zijn, in dit nu.
Met alles wat in je leeft, de pijn, de kracht, de stilte en de storm.
Je hoeft het alleen maar toe te laten.
Daar begint het werk.
En daar ligt jouw kracht.
